🌹“तात्या पारखे साहेब : माणुसकीच्या सावलीत जगलेला एक युगपुरुष”🌹

एखाद्या गावाचा इतिहास बदलण्यासाठी मोठी पदं लागत नाहीत…
मोठे पैसा लागत नाही…
लागतो तो मोठा माणूस.

आणि करमाळा परिसराला लाभलेला असा मोठा माणूस म्हणजे
परमश्रद्धेय तात्या पारखे साहेब.

आज ते आपल्यात नाहीत,
पण त्यांनी केलेल्या माणुसकीच्या कामांचं ओझं
आजही गावाच्या श्वासात जाणवतं.

—

✨ जातीधर्माच्या पलीकडे – तात्या म्हणजे फक्त “माणूस”

बौद्ध समाज…
वडार-मतंग समाज…
मुस्लीम बांधव…
आणि सर्वसामान्य गोरगरीब जनता…

तात्या कुणाच्या दारात उभे राहिले नाहीत—
ते प्रत्येकाच्या हृदयात उभे राहिले.

एखाद्या घरात आजारी व्यक्ती असेल,
कुठे चूल विझलेली असेल,
कुठे एखादी वयोवृद्ध आई एकटी रडत असेल,
किंवा एखादं पोर फी नसल्यामुळे शाळेत जाऊ शकत नसेल—

तात्या तिथं देवाच्या दूतासारखे पोहोचायचे.

त्यांच्या नावाने कोणाची संकटं दूर झाली,
आणि कोणाचं आयुष्य वाचलं,
याचा हिशेब आज कोणाकडे नाही…

कारण तात्या काम करत होते दिखाव्यासाठी नाही,
तर माणुसकीसाठी.

—

✨ राजकारणाच्या पलीकडे – समाजकारणात त्यांचं स्थान पर्वतासारखं

आजच्या काळात लोक समाजकारणासाठी फोटो काढतात…
पण तात्या?
ते कुठेच नाहीत—
फक्त लोकांच्या हृदयात होते.

ते पद मागायला कधी गेले नाहीत,
मोर्चे काढले नाहीत,
आवाज चढवला नाही.

त्यांचा आवाज फक्त दु:खातल्या लोकांना ऐकू यायचा—
आणि तो आवाज सहाय्याचा असायचा.

—

💔 त्यांच्या जाण्यानं निर्माण झालेलं रिकामपण शब्दांत सांगता येणार नाही

तात्याचं जाणं म्हणजे
गावाचा एक आधारच गेला.

कोणतीही श्रद्धांजली, कोणतंही शब्दमंडन
त्यांच्या महानतेपुढे नेहमीच कमी पडेल.
ते गेले असले तरी त्यांनी
गावागावांत, मनामनांत
ज्या स्मृती कोरल्या आहेत—
त्या आजही श्वास घेत आहेत.

—

🕊️ एक वैयक्तिक कबुली…

तात्यांबद्दल हा लेख लिहायला मी थोडा उशीर केला…
पण हा उशीर माझ्याकडून झालेली चूक नव्हती.

कारण तात्यांचं आयुष्य मी लहानपणापासून पाहिलेलं.
त्यांच्या प्रत्येक कृतीत
माणुसकीचा अढळ स्तंभ दिसायचा.

अशा माणसाबद्दल लिहिणं
हे कोणतीही सामान्य गोष्ट नाही…
ते म्हणजे हृदयाला पुन्हा एकदा वेदनेतून आणि आठवणींतून चालवणं.

तात्या हे सामान्य व्यक्ती नव्हते,
म्हणूनच त्यांच्याबद्दल लिहायला
मला शब्द निवडायला
हृदयाला स्थिर बसवायला
थोडा वेळ घ्यावा लागला…

—

✨ तात्या अमर आहेत – कारण माणुसकी कधी मरत नाही

त्यांच्या कामांची सावली
आजही अनेक कुटुंबांच्या घरावर आहे.
त्यांच्या आशीर्वादाचा स्पर्श
आजही गावातल्या वाऱ्यात जाणवतो.

तात्या गेले… पण
तात्या कधीच जाणार नाहीत.
ते समाजात, स्मृतीत आणि
लोकांच्या हृदयात कायम जिवंत राहतील.

🖋️ लेखक : पत्रकार प्रविण माखरे (करमाळा)

(विश्वासाने लिहिलेला, हृदयातून आलेला विशेष श्रद्धांजली लेख)

अभिव्यक्ती न्यूस